Keuzes
31-01-2012 In
november hadden we (John en Viola Lentink in Peru) een kinderfeest op het
terrein van het ziekenhuis waar enkele honderden kinderen op af waren
gekomen. We hebben een toneelstuk met een Bijbelse boodschap laten zien en
hebben een aantal liederen met de kinderen gezongen. Daarna waren er
verschillende spellen waarmee de kinderen zich konden uitleven.
Gemeente
Op het moment gaan we naar twee verschillende gemeentes. Een
baptistengemeente waar we vooral bij muziek en zondagsschool zouden kunnen
meehelpen en een kleine huisgemeente waar een Peruaanse broeder net mee
begonnen is. Inmiddels is daar al een aantal mensen bekeerd en we zouden
daar mee kunnen gaan helpen met het geven van onderwijs en het starten van
jeugdwerk. Eind december en begin januari zal John met hulp van Viola twee
Bijbelstudies verzorgen in deze huisgemeente.
Bouwen
Na lang wikken en wegen hebben we besloten om hier een stuk grond te kopen
en zelf te gaan bouwen. Daarin willen we graag gastverblijven realiseren
zodat we mensen in nood kunnen opvangen. Om een voorbeeld te geven: een
aantal weken terug was er een jongen in ons ziekenhuis, die een aantal keer
geopereerd was. Daarna wilde zijn vader hem niet meer hebben, omdat hij door
de operaties niet meer nuttig voor hem was. De mensen hebben hier een heel
rare kijk op operaties, ze denken dat ze dan vervloekt zijn. Nu heeft een
van de zendelingen dit kind thuis opgenomen.
De bouw van een huis hier gaat nog een hele klus worden en we hebben iemand
nodig die als opzichter bij de start van de bouw kan zijn. Maar God heeft
ook al wonderen verricht in dit opzicht, ons bv. in contact gebracht met een
Peruaanse, die ons veel wil helpen!
Patiënten
We hebben al heel wat verhalen van patiënten gehoord. Zo hadden we laatst
een jonge man met ernstige nierproblemen, die in Cusco was weggestuurd omdat
hij geen geld had. Deze man zou spoedig sterven als er niet iets gedaan zou
worden. Als laatste hoop is hij bij ons terecht gekomen en is nu weer buiten
levensgevaar. Een andere dag kwam er een zwangere vrouw voor een echo en
toen John vroeg hoe lang ze gereisd had antwoordde ze dat ze twee dagen te
paard door de bergen was getrokken. Ze was in haar 39e week. Wij vinden het
in dit ziekenhuis mooi, dat we mensen, die soms ernstige diagnoses te horen
krijgen, naar onze grote Geneesheer kunnen brengen en hun de weg naar het
eeuwige leven kunnen uitleggen. Zo hebben we een keer per maand met alle
zendelingen een aanbiddingsavond bij ons thuis waar we samen zingen, bidden
en het avondmaal vieren zodat we zelf niet vergeten waar het allemaal om
draait!
Communicatie
Een groot gebedspunt is een goede communicatie tussen alle medewerkers. Er
ontstaan vaak misverstanden, zeker als we wat meer stress hebben. We merken
dat de tegenstander niet stil zit! Ook een probleem is het tekort aan
mensen, waardoor verschillende medewerkers aan hun grenzen komen en zelfs al
enkelen met burn-out verschijnselen naar huis moesten gaan..
Tradities
20-01-2012 We
(Kees Jan en Mirjam Bos, werkzaam in Cambodja) hebben heel wat werk achter
de rug. Het boek Lukas is nu bij de Sil-consulent en kan begin volgend jaar
(2012) gedrukt worden! Ook zijn we erg blij dat we uiteindelijk een
kerkcomité hebben om met hen samen de vertaalde boeken door te lezen om de
sleutelwoorden te bespreken. Dit comité is een belangrijke schakel in het
vertaalproces. We willen immers graag dat de vertaling door alle bestaande
kerkgroepen geaccepteerd en gebruikt zal worden.
Op dit moment zijn Phen en Sophia bijna klaar met de kladvertaling van
Handelingen. Samen met Kees Jan zijn ze ook bezig met het controleren van de
eerste elf hoofdstukken van Genesis. Mirjam is bijna klaar met het maken van
de Bijbelverhalen voor de 'instapbijbel'. Deze verhalen worden nu op de
zondagsschool gebruikt. We willen ze ook graag in boekvorm uitgeven, zodat
ze ook door veel anderen gelezen kunnen worden.
Vrucht dragen
Het vertalen van de Bijbelse tekst is één ding. Dat het Woord van God
wortel schiet in de harten van de Koeimensen is iets anders. En pas als dat
laatste is gebeurd hebben we ons doel bereikt! We willen graag dat Gods
Woord mensenlevens verandert. Bij sommigen zien we dat ook. Maar er zijn ook
momenten dat we om ons heen weinig verandering zien. En dat kan frustrerend
zijn. We gaan steeds duidelijker zien dat mensen niet zomaar hun tradities
en overtuigingen opgeven (wat heel begrijpelijk is). Het is voor de Koei zo
belangrijk daar trouw aan te zijn. Er is een grote angst om de geesten
aanstoot te geven. Breken met tradities kan gevaarlijke gevolgen hebben
vanwege geesten die hun kwaad kunnen doen. Tegelijkertijd zijn we God
ontzettend dankbaar voor de kleine groep gelovigen hier, die met God in zee
zijn gegaan. Zij proberen met Gods hulp de vertaalde Bijbelse waarheden nog
eens praktisch te vertalen in het dagelijks leven. En die vertaling wordt
elke dag gelezen door de mensen om hen heen.
Dopen
Onlangs waren er enkele jongelui die zich wilden laten dopen. Nadat ze dat
kenbaar hadden gemaakt zijn twee neefjes van hen verdronken in een waterput
in de velden, terwijl hun ouders met de rijstoogst bezig waren. Ze waren
vier en vijf jaar oud. Dat kwam als een enorme schok! Het is moeilijk met
een paar woorden over te brengen hoe de sfeer hier dan is. Er was veel
wanhoop en verslagenheid. We zijn veel wezen helpen. Er volgde een crematie
op een plek in het bos.
De moeder van de dopelingen is wanhopig en drinkt veel. Ze heeft een
ceremonie laten uitvoeren om de 'periode van ongeluk' te doorbreken. Bij
zo’n ceremonie wordt o.a. water uitgegoten. Haar twee kinderen die gedoopt
willen worden wilden de ceremonie uit overtuiging niet bijwonen. Daardoor is
het voor de moeder duidelijk geworden dat de jongelui echt voor God gekozen
hebben. Ze hebben nu van de moeder toestemming gekregen zich te laten dopen!
Dat zal, naar plan, binnenkort gebeuren.
Bron: Berichten
(met toestemming overgenomen)
Opzoeken
10-01-2012 Ze
kan heel enthousiast vertellen over haar werk onder Oostenrijkse jongeren,
maar nog beter kan ze naar hen luisteren. Toch laten we Jacqueline Stolk
zelf maar even aan het woord: 'Veel jongelui ervaren dat hun ouders niet
naar hen luisteren. Die ouders hebben twee banen om hun levensstandaard te
behouden, dus is er geen tijd voor de kinderen en snappen ze hen niet. Ze
verwennen ze en laten hen los, maar hebben wel torenhoge verwachtingen van
hen. Het percentage zelfmoord onder jongeren behoort tot de hoogste in
Europa. Het is vooral hoog als op school rapporten worden uitgereikt, omdat
ze bang zijn dat hun cijfers niet hoog genoeg zijn in de ogen van hun
ouders. Er is veel werkloosheid onder jongeren en ze hebben niet geleerd te
communiceren. Het gevolg is eenzaamheid, terwijl je ze moeilijk kunt
bereiken. Ze zijn graag alleen onder mensen, op een feestje met harde muziek
en veel drank'. Jacqueline zoekt ze graag op. 'Het evangelie heeft hen veel
te bieden, zoals zelfvertrouwen, zingeving en grenzen waar ze onbedoeld naar
op zoek zijn. Je moet een jongere niet in de kerk stoppen, want dan rent hij
hard weg. We hebben als kerk te lang gezegd: 'Kom maar naar ons toe, dan
helpen we je wel'. We moeten hulp aanbieden waar jongeren hulp zoeken, op
scholen, op feestjes of andere ontmoetingspunten. Het is mijn verlangen dat
ze God leren kennen. Hij houdt van ze, los van wie ze zijn.'
Erkenning
02-01-2012 Na
anderhalf jaar hebben we (Wilfred en Regina Schenk) eindelijk onze erkenning
gekregen van het Ministerie van Onderwijs. Ze hebben de eerste vijf
schoolboeken tot drie keer toe helemaal doorgeworsteld. Na de verschillende
taaltechnische en lay-out veranderingen hebben we dan eindelijk de erkenning
gekregen dat we officieel worden aanbevolen door het Ministerie van
Onderwijs. Dit is een geweldige doorbraak. Met deze erkenning zijn we
bevoegd om op welke school dan ook in Paraguay les te geven en kunnen onze
boeken en trainingen worden gebruikt. Verschillende internationale
instanties oefenen druk uit op Paraguay om de seksuele voorlichting op
school te veranderen. Vanaf de kleuterschool willen ze de familie in drie
vormen aanleren: Man - vrouw, man - man en vrouw - vrouw. Abortus zou een
alternatief moeten zijn die iedere (tiener)vrouw vrijwillig kan maken
wanneer ze maar wil. Wij geloven dat Gods instelling van het huwelijk die
van man en vrouw is. Dit is maar één verschil, maar er zijn tientallen
verschillen tussen hetgeen wij onderwijzen en wat het ministerie wil
doorvoeren. Het is dus een wonder dat we juist vanuit het ministerie een
erkenning hebben gekregen terwijl onze beginselen haaks op hun filosofieën
staan.
Onze Vader heeft grootse plannen met dit programma. Daar zijn we van
overtuigd. Het is weer een bevestiging van Hem dat we nu officieel erkend
zijn. Aan Hem alle eer.
Provinciale overheid
Voor de provinciale overheid hebben we drie trainingssessies gegeven waar in
totaal vijfenzestig kleuterjuffen aanwezig waren. Vaak werken deze leraren
’s ochtends in één school en ’s middags op een andere. Dus door één
leraar te trainen bereiken we indirect twee groepen leerlingen, ongeveer
tachtig. Na deze trainingssessies worden we vaak uitgenodigd om op andere
scholen te spreken en het programma te presenteren. Zo hebben we ook een
training gegeven voor 71 leraren. Ook mochten we op een jongerenconferentie
spreken. Zo’n zeventig jongeren waren aanwezig. Regina heeft een studie
gegeven over liefde en het doel van je bestaan. Er werd gelachen en er waren
momenten dat je een speld kon horen vallen. We hopen de komende tijd meer
duidelijkheid te krijgen hoe we onze boeken kunnen verspreiden onder 30.000
leerlingen. We zijn op de plek waar we behoren te zijn en dat geeft energie,
vrede en tevredenheid!
"Verliefd op de Heere Jezus"
22-10-2011 Rasak
Avakthi beraamde een moordaanslag op Saddam Hussein. "De genade en
liefde van de Heere kunnen we nooit begrijpen. Die liefde van God kent geen
grenzen." Dat stelt Rasak Avakthi tijdens een recente preek. Hij sprak
over het thema 'goede genade'.
Avakthi: "Jezus heeft er heel wat voor over gehad om ons genade te
kunnen schenken. Hij, de bron van alle genade, vond geen genade op Golgotha
en riep het uit: 'Mijn God, Mijn God, waarom hebt u mij verlaten?' Hij droeg
de toorn van God aan het kruis, enkel om ons genade te kunnen schenken. De
Heer is de bron van de hele schepping. Alle oceanen, wateren, rivieren en
beken heeft Hij gemaakt. Dezelfde Heer had aan het kruis echter dorst. Hij
had geen water op Golgotha en vond daar geen genade. Weet je waarom? Om ons
leven te geven. Hij ging dood om ons te laten leven. Jezus is de werkelijke
bron van alle genade en alle liefde. Door goede werken kan de gebroken band
met God nooit goed komen. Dat kan enkel door de genade van de Heere Jezus.
Als je dat gaat beseffen en met je hand op Zijn woord gaat geloven wat Hij
zegt, word je als het ware verliefd op de Heere Jezus. Je krijgt dan een
totaal andere mentaliteit. Je gaat Jezus volgen en wil niets liever dan Hem
gehoorzamen. Enkel door genade!"
Rasak vertelt dat hij tijdens zijn periode als bewaker van Saddam een
moordaanslag op hem beraamde: "Ik stond naast hem en had een pistool en
een mes op zak. Op dat moment kreeg ik echter een zak om mijn hoofd en werd
ik afgevoerd. Ik werd naar de gevangenis in Bagdad gebracht en geloof me de
gevangenissen in Nederland zijn hotels vergeleken met daar. De gevangenis in
Bagdad betekent je dood. Het is daarom pure genade dat ik hier sta en jullie
mag vertellen over de Heere Jezus. Je mag hier vanavond niet weggaan voordat
je tot bekering bent gekomen."
"Christus geeft diverse malen aan dat Hij moest lijden. Anders had niet
een mens de heerlijkheid van God binnen kunnen gaan. Hij houdt van alle
mensen en ze zijn zo dierbaar dat hij zijn bloed voor hen vergoot. Ik kreeg
alles wat ik wilde doordat ik Saddam Hussein diende op zijn paleis. Mijn
hart was echter leeg omdat de Heere Jezus er niet was. De Heere Jezus moet
zichtbaar worden in onze handel en wandel. Niet alleen in het Woord maar
juist in daden."
Bron: CIP.nl
Fijn werk
22-10-2011 Elke twee weken komt er een truck met hulpgoederen. We (Peter en Annemarie
Maris) hebben dan twee
chauffeurs in het weekend te logeren. Ze komen vrijwillig hierheen en
geven hun vrije dagen aan dit doel. De inhoud van de trucks wordt via
kerken en christelijke organisaties verdeeld onder mensen die het nodig
hebben.
Eén van de dingen die we erg graag doen is een gezinnetje bezoeken en
helpen in de breedste zin van het woord. Zoals het gezin van Lirie.
Misschien goed om nog even kort te vertellen wie zij is. Ze kwam bij het
Mission House aankloppen net voordat we in Tirana gingen werken. Mira
(onze hulp) die toen alleen in huis was, stuurde haar naar de kerk. Daar
ontmoetten wij haar. Ze accepteerde al snel de Heer Jezus als haar
Verlosser en dat veranderde haar leven compleet. We konden haar helpen met
een huis (het vorige huis is afgebrand) en we gaven haar onlangs een
popcornmachine. Ze verkoopt nu popcorn bij de school in de buurt. Ook
bidden we met haar, praten over van alles zoals opvoeding, het geloof,
enz. Haar ex-man valt haar kinderen lastig vertelde ze. Wilt u voor hen
bidden?
Bezoek
Afgelopen zomer kwam er een groep mensen uit onze thuisgemeente Ermelo op
bezoek bij ons in het Mission House. Heel fijn om mensen die je kent over
de vloer te krijgen. Ze hebben in een wijk hier in Tirana kinderwerk
gedaan. Een mooie uitdaging, omdat er veel kinderen werden verwacht. Het
waren geweldige dagen waarin ze ook nog eens naar Lirie gingen om haar
huis te verven. Wij deden in veel activiteiten mee en genoten net als zij
van de blije gezichten van de kinderen. Een groepslid die
kinderfysiotherapeute is, legde samen met Annemarie diverse huisbezoeken
af. Zij kon advies geven aan gezinnen met kinderen met een beperking.
Intensieve maar erg gezegende dagen. Voor herhaling vatbaar!
De vrouwengroep
We zijn ook weer begonnen met de vrouwengroep in het depot van Hoop voor
Albanië. We krijgen volgende week een groep uit Duitsland op bezoek die
een Bijbelstudie voor ons voorbereidt. Deze vrouwen komen ook bij elkaar
en bidden met elkaar voor Albanië. Komend seizoen gaan we een
Bijbelstudieboekje behandelen. Dit wordt voor veel vrouwen de eerste
ervaring met Bijbelstudie.
Alba is een meisje van tien jaar met het Down Syndroom. Ze komt uit een
gezin waar veel problemen zijn. Ze gaat sinds kort naar een dagopvang en
we bidden voor stabiliteit in het gezin en vooruitgang in haar
ontwikkeling. Mario (is 6 jaar en heeft het Down syndroom) komt ook uit
een gezin waar problemen zijn. We zien dat dit invloed heeft op de
ontwikkeling van deze gevoelige kinderen. Wilt u bidden voor de vader en
moeder van Mario? Mario’s moeder is christen en gaat naar de kerk. Ze
praat niet over haar problemen.
Seaman's Mission
21-10-2011 Seaman's Mission (SM) voelt zich geroepen om zeelieden een onderdak te
verschaffen als ze naar het vasteland kunnen. Dat onderdak kenmerkt zich
door de aanwezigheid van internet, zodat men kontakten kan leggen met het
thuisfront. Verder is er rust en de mogelijkheid tot gesprek en kan
lectuur worden verstrekt. Ideaal is als er een situatie ontstaat waarin
het evangelie kan worden gezaaid, danwel een gelovige kan worden
bemoedigd. Het gaat in principe om cruiseschepen, omdat de bemanning in de regel
omvangrijk is. Bovendien gaan de passagiers aan wal voor een excursie of
sightseeing en dat geeft de bemanning voldoende tijd. SM opereert in
meerdere landen en onder de zeelieden is het een min of meer bekend
begrip.
Roeli Elbers is op meerdere plaatsen bij SM betrokken geweest of het is
dankzij haar gestart. Als voorbereiding daarvoor verblijft ze in de stad
die ze op het oog heeft en dat is nu in Bergen in Noorwegen. Ze gaat in de
buurt van de haven op zoek naar een locatie die geschikt is om zeelieden
een gedeelte van de dag op te vangen. Het seizoen voor cruises loopt
normaliter van mei tot oktober, dus gedurende die tijd moet ze ook een
onderdak hebben voor zichzelf.
Werkwijze
Roeli verzamelt voorafgaand aan het seizoen informatie over wanneer welk
schip in Bergen verblijft. Inmiddels weet ze bij welke rederijen ze de
meeste kans van slagen heeft en bij welke sowieso niet. Vervolgens heeft
ze een auto nodig om mensen vanwege de afstand of anderszins te vervoeren
van de boot naar het SM- gebouw.
Daarnaast is er iemand nodig die op de kade of op het schip werft onder de
doelgroep. Dat is echt folders uitdelen en mensen aanspreken. Het is te
vergelijken met iemand die op een beurs mensen een folder aanbiedt of
poogt een gesprek aan te knopen. Op diverse schepen is geen goede
internetverbinding voor hen en dan is SM een goede mogelijkheid voor
mensen om hun mail te checken of contact te leggen met familie of
bekenden. Op sommige plaatsen heeft MacDonalds deze vorm van
klantenbinding ook ontdekt. Mensen gebruiken deze gelegenheid ook om eens
rustig te lezen of een gesprek aan te knopen met collega's. Als derde
noemen we de functie van gastvrouw. Bemanning van cruiseschepen is
opgeleid om met passagiers om te gaan en ze kennen omgangsvormen. Roeli
probeert in haar opvang daar ook aan te voldoen; het heeft extra
aantrekkingskracht. Dat betekent, dat vriendelijke bescheidenheid een
belangrijk handelsmerk is. Koffie met wat erbij, maar vooral een passende
entourage. Heel zachte muziek op de achtergrond doorbreekt net de doodse
stilte die beklemmend kan werken. Er is een piano en gitaren voor wie
muziek wil maken, desnoods andere instrumenten, maar er is ook lectuur en
er zijn Bijbels. De goede gastvrouw is zij die weet, wie ze en hoe ze moet
benaderen. We hebben opgemerkt hoe Roeli doorkneed is in dit vak. De
vrijmoedigheid waarmee ze mensen 'vangt' om te komen staat niet in
verhouding tot de bescheidenheid waarmee ze mensen die binnen zijn
benadert. Toch is vragen naar de welstand een gewone zaak. 'Mag ik je
uitnodigen voor een volgende keer' legt een link naar de toekomst. Voor
iemand die niet goed overweg kan met de computer is er een jongeman die
helpt.
De kosten
Om dit te organiseren is een onderkomen nodig voor vijf maanden per jaar.
Lectuur is veelal gratis, maar een team van vier mensen is toch al gauw
nodig en dat brengt ook heel wat onkosten met zich mee. Hoewel het seizoen
alleen de zomerperiode omvat, is het in die tijd wel een vol continu
bedrijf. De zondag is voor cruises niet anders dan een andere dag in de
week. Ook komt het regelmatig voor dat een planning toch niet gehaald
wordt. Improviseren en 'hardlopen en stilstaan' komen dan ook regelmatig
voor. Het betekent voor Roeli dat ze met enige regelmaat, als de werkdruk
het toelaat even naar Nederland overkomt om haar dochter te bezoeken, een
noodzakelijke onderbreking van haar werk. Ook dat vraagt vanzelfsprekend
de nodige middelen.
Continuïteit
Roeli is gedreven om daar waar de mogelijkheid zich voordoet zo'n
faciliteit op te zetten. Het is echter niet haar visie om die te blijven
runnen. Daarvoor zou ze het liefst een beroep doen op plaatselijke
gelovigen. Haar zoektocht in Bergen heeft op dit punt wel wat opgeleverd,
maar Noren hebben de gewoonte om in de zomer drie maanden op vakantie te
gaan of in hun zomerverblijf te zijn. Dit is dus een belangrijk
gebedsonderwerp.
Goed voorbeeld doet goed volgen
Deze activiteit is een goede gelegenheid voor jonge mensen om ervaring op
te doen met vooral de Engelse taal en met evangelisatie. Je leert hoe je
mensen kunt aanspreken en om op een vriendelijke manier iets over je
geloof (in de Heer Jezus) te delen. Zeker voor 2012 stelt Roeli zich
beschikbaar om voor wie dat wil een mentor te zijn bij deze vorm van werk
voor de Heer. Tijdens ons bezoek aan haar deze zomer hebben we gemerkt dat
dit werk haar hele hart heeft en dat enthousiasme draagt ze over op haar
medewerkers. Wij als bestuur van Nehemia zijn graag bereid om mee te
denken en een steentje bij te dragen als je zo'n stage overweegt te doen.
Bron: Berichten
(met toestemming overgenomen)
Marian Wetshay-van der Snoek in uitzending Nederland Helpt (EO)
- deel 3
02-06-2011
Congo is een van de grootste landen van Afrika. Het land is een
voormalige kolonie van België en staat bekend om de slavenhandel en de
immense hoeveelheid bodemschatten. Al voor het zelfstandig worden halverwege
vorige eeuw is het land verwikkeld in ingewikkelde stammenoorlogen en
conflicten met Uganda en Sudan. Ook de oorlogen in de buurlanden zelf hebben
veel effect op Congo, onderduikende vluchtelingen uit die landen zijn door
de jaren heen Congo ingevlucht. Mede omdat het land zo groot is en er zoveel
verschillende problemen aan de orde zijn, lijkt het wel of het Noorden van
Congo vergeten wordt door iedereen. Na het Amazone regenwoud is het oerwoud
van Noord Congo de grootste ter wereld. Een ideale plek voor rebellen om
onvindbaar te zijn. Een moeilijke plek om met hulp de mensen in nood te
vinden. Medair is een internationale hulp organisatie die zich vooral richt
op medische hulp aan vluchtelingen in onbereikbare gebieden. Veel gebeurt
dan ook door de lucht. Met kleine vliegtuigjes komen zij vanuit Uganda
invliegen met hun kostbare lading. Het heen en weer vliegen van medische
staf en medicijnen is een zeer kostbare zaak, maar zo noodzakelijk en de
moeite waard. Carla van Weelie reist naar plekken waar om hulp gevraagd is. Carla wordt rondgeleid door Marian
Wetshay - van der Snoek.
Marian Wetshay-van der Snoek in uitzending Nederland Helpt (EO)
- deel 2
26-05-2011
In oorlogsgebieden zijn moeders en kinderen het meest kwetsbaar. Als
een gezin moet vluchten zijn vooral zij vaak slachtoffer van honger, ziektes
en malaria. De sterfte onder kinderen is hoog, veel kinderen halen de
leeftijd van 5 jaar niet. Zwangere vrouwen krijgen niet de zorg en de
aandacht die ze nodig hebben om zelf gezond te blijven zodat zij
uiteindelijk een gezond kind ter wereld kunnen brengen. Gezondheidswerkers
en verloskundigen van Medair reizen de vluchtelingenkampen af om informatie
te geven en prenatale zorg te verlenen. Zij hebben vaccinaties en
malarianetten bij zich. Redelijk eenvoudige manieren om heel veel moeder en
kind sterfte te voorkomen. Carla van Weelie reist naar plekken waar om hulp
gevraagd is. Carla wordt rondgeleid door Marian
Wetshay - van der Snoek.
Marian Wetshay-van der Snoek in uitzending Nederland Helpt (EO)
19-05-2011
Carla van Weelie is in Congo waar tienduizenden mensen op de vlucht zijn
voor rebellen. Hulporganisatie Medair zorgt voor medische hulp in de
vluchtelingenkampen. Op zich heeft Congo erg veel bodemschatten, goud,
diamanten, olie, gas, edelmetalen etc., dus zou het land welvarend kunnen
zijn. Als je een gewone Congolees er naar vraagt zullen de meeste zeggen dat
de bodemschatten eerder een vloek dan een zegen zijn. Al meer dan een eeuw
is het de oorzaak van oorlog, plunderingen, uitbuiting in de koloniale tijd
en hedendaagse corruptie. Het Noorden van Congo staat bekend als onveilig en
afgesneden van de rest van het land. Door die onveiligheid zijn 300.000
mensen ontheemd. Zij leven in extreme armoede en uitzichtloze situaties.
Medair verzorgt medische zorg in meerdere medische posten. De medicijnen en
andere materialen worden vanuit Uganda ingevlogen want een andere manier is
er niet om de spullen daar te krijgen. Carla wordt rondgeleid door Marian
Wetshay - van der Snoek.
Geen kant uit kunnen
19-04-2010
Nog een klein poosje, dan zullen Oscar en Steffi in de stam gaan wonen. Dat
betekent: verhuizen! Als je in de stam zit kun je niet even naar de Gamma
als je iets vergeten bent. We moeten dus aan alles denken en het moet
eigenlijk allemaal in een keer goed gaan. Het transport is ook lastig te
plannen, omdat ook de helikopter niet zomaar op afroep te gebruiken is. We
hopen alles voor mei in gereedheid te hebben en te verhuizen, omdat de
helikopter vanwege onderhoud en inspecties de hele maand mei aan de grond
staat. Zoals het er nu naar uit ziet hebben we de eerste week van maart en
de eerste week van april om aan het huis te werken.
Bouwen
Klaas en Oscar zijn vorige week met Rens Jan Kramer een dag in de stam
geweest om de boel te bekijken. De maten van het huis had Oscar al. Met deze
informatie moeten we nu op afstand alle materialen en gereedschappen gaan
aanschaffen in Palu. Denk aan een aggregaat om stroom op te wekken en
gereedschap op aan te sluiten, benzine en olie om het aggregaat te laten
lopen. Voor het dak gaan we golfplaten van zink kopen. We moeten dus de
goede maten hebben van het dak en voldoende bevestigingsmateriaal. De
elektrische bedrading in het huis moet vervangen worden. Er zaten nog USA
stopcontacten in en we weten ook niet of de bekabeling nog goed is. Die
moeten we dus vervangen voor de stroom uit het aggregaat en voor de stroom
die van de accu’s komt. Je kunt niet de hele dag het aggregaat laten
lopen, het laadt overdag de accu’s op zodat we tijdens het donker lampen
kunnen gebruiken op accustroom. Verder moeten we denken aan voldoende
leidingen voor de keuken en de badkamer met alle tussenstukken, elleboogjes,
kraantjes, etc. Er moeten vier LPG flessen mee van vijftien kg. elk, een
waterpomp en ga zo maar door. Als we alles bij elkaar hebben sturen we dat
met een vrachtauto naar Lokait, een kleine nederzetting aan de voet van de
berg waar we gaan wonen. Daar moeten twee dagen voor ingepland worden want
het is ongeveer vijftien uur rijden. De volgende dag moet dan de heli komen
om het spul op te halen en de bergen in te transporteren. Daarvoor zal hij
een aantal keren op en neer moeten. Dan gaat de piloot weer terug naar Palu
en blijven Klaas, Oscar en nog iemand achter om aan het werk te gaan. Ze
hebben daar een week de tijd voor. Daarna worden zij weer opgehaald en moet
het dak dus in ieder geval af zijn. Daarna is een tweede klusronde ingepland
voor begin april, dat gaat dan op ongeveer dezelfde manier. Uiteindelijk
moeten Steffi en de kinderen nog komen en moeten we in één keer onze
voorraad houdbare levensmiddelen en huishoudelijke spullen meenemen voor
tenminste drie maanden. Als de piloot dan voor de laatste keer vertrekt en
wij achterblijven moet het dus allemaal kloppen, want we kunnen daar boven
op de berg geen kant uit.
Oscar en Steffi Phefferkorn (Indonesië)
Vrouw-zijn in Afrika
19-04-2010 'Dingbatigo
njima'; een goede verantwoordelijke voor het huishouden. Zo wordt een vrouw
genoemd waarvan het gezin goed reilt en zeilt. Iemand legde me onlangs uit,
dat een man nooit zo wordt genoemd, want of het goed of slecht gaat met de
familie hangt van de vrouw af! Zo belangrijk is blijkbaar haar invloed. Een
goede zoon en een slechte zoon zijn allebei het gevolg van de invloed van de
moeder! De vader wordt daarbij volkomen buiten beschouwing gelaten, hoewel
de kinderen volgens de wet alleen van hem zijn. Ik vind dat zo opvallend
voor een maatschappij waar vrouwen zo weinig waarde lijken te hebben.
Huwen
Of een meisje wel of niet naar school gaat lijkt niet van belang. Al jong
zal ze besneden worden, of ze nu wil of niet. Haar familie zal beslissen met
wie ze trouwt; een oude of een jonge man, als eerste vrouw of als vierde,
rijk of arm, ze heeft hier niets in te brengen. De dag na de bruiloft zal ze
haar onderworpenheid aan de schoonfamilie moeten laten zien, door gehoorzaam
alles te doen wat ze haar opdragen. Vanaf nu zal ze elke morgen haar man
begroeten met een buiging, er voor zorgen dat zijn eten op tijd voor hem
klaar staat en zorgen dat zijn kleding gewassen en gestreken wordt. Ze hoopt
dat ze snel zwanger zal zijn. Als blijkt dat ze geen kinderen kan krijgen,
zullen haar man en zijn familie haar absoluut als niets achten. Een vriendin
van me zei: 'Ik ben minder waard dan afval'. Hij zal andere vrouwen nemen en
na verloop van tijd haar misschien nog wel in zijn huis dulden, maar verder
niets met haar te maken willen hebben.
Kinderen
Als er wel kinderen komen, zal de vrouw dag en nacht druk met ze zijn.
Voeden, water halen, wassen, eten koken, met ze opzitten als ze ziek zijn.
Nee, geen vader zal daar op zijn beurt mee helpen. In veel arme gezinnen
moeten de vrouwen hard meewerken om elke dag in de levensbehoeften te
voorzien. Ze zijn in de hitte van de dag op het land bezig, met hun kleine
kindertjes op de rug, of zitten uren lang met hun baby in de zon langs een
drukke straat met hun koopwaar. Als hun kinderen ziek worden, en ze moeten
medicijnen kopen, verdwijnt het beetje geld dat ze soms weten te sparen, als
sneeuw voor de zon. Niet zelden zal ze een of meer kinderen verliezen, omdat
ze geen medicijnen kan kopen, of vanwege de ontoereikende medische zorg.
Slaag
Praktisch alle vrouwen worden van tijd tot tijd wel eens door hun man
geslagen; soms is er een reden, soms is het gewoon om hen weer even te laten
merken dat HIJ de baas is. Ze hebben mij hun littekens laten zien. 'Kijk,
hier heeft hij mij toen met die ketting geslagen'. Ik heb ze horen
schreeuwen als ze geslagen werden. En als ze sterven zal hun zaligheid
afhangen van de woorden die hun echtgenoot op het graf uitspreekt. Als hij
haar niet prijst als een goede vrouw, is er geen enkele kans dat Allah
genade zal hebben!
Niet zielig
En toch, onze vrouwen zijn geen zielige vrouwen. Natuurlijk, er is verdriet,
bitterheid en boosheid. Maar uiteindelijk wint hun humor het toch weer. Ik
bewonder de Afrikaanse vrouwen, hun veerkracht en hun doorzettingsvermogen.
Dank zij hen gaat het leven vaak toch weer door. Echter, hoeveel mooier,
rijker en waardevoller zal hun leven worden als ze de Heer mogen leren
kennen, als hun Redder, Bruidegom, of Rots waarop ze staan mogen. Bij Wie ze
mogen schuilen met hun angsten, Die hun hulpgeroep wil horen. Wat heerlijk
zal het zijn als hun mannen hen zullen gaan liefhebben en samen met hen de
verantwoordelijkheid dragen voor de opvoeding van de kinderen. Als ze als
man en vrouw al hun zorgen samen bij de Here God mogen brengen. Daarom zijn
we hier, in ons dorp Correrah.
Voorbeeld
En daarom willen we met Gods hulp weer verder gaan met de taalstudie,
ondanks alle tegenslagen die er geweest zijn. Wij kunnen hun hart en hun
cultuur niet veranderen. Hoe graag ik ook de mannen soms eens goed de
waarheid zou willen zeggen, ik zou er niets mee bereiken. Als vrouw heb ik
geen enkele autoriteit en bovendien, wie ben ik om te zeggen dat hun
gewoonten verkeerd zijn? De oudere mannen zullen hun schouders ophalen, de
jongeren zullen misschien zeggen dat ze het met me eens zijn, maar in de
praktijk volgen ze toch weer de ouderen na. Maar de Heilige Geest kan wel
verandering brengen. Hij kan het Woord van God gebruiken om hun levens om te
keren! Radicaal te veranderen! En zolang het Woord nog niet beschikbaar is
in hun taal hopen we dat de mensen ons leven zien en het verschil opmerken.
Hoe mooi het is om als man en vrouw elkaar trouw te zijn, te respecteren,
lief te hebben, te helpen. Wat een vader kan betekenen voor zijn kinderen.
Hoe een familie in liefde kan samenwonen. Soms is het voor ons moeilijk om
niet veel privacy te hebben; de hele dag door zijn er kinderen, jongelui of
ouderen over de vloer. Maar door open en transparant te zijn, door ons huis
open te stellen, hopen en bidden dat straks het Woord zijn weg zal vinden
naar de harten van velen, mannen én vrouwen!
Het Lichaam van Christus is één geheel. Wanneer één deel van het lichaam
een probleem heeft het gehele lichaam pijn. Daarom behoren alle leden van
Christus' lichaam elkaars lasten te dragen door die in gebed naar de Heere
Jezus te brengen. Dat is de Bijbelse manier van meedragen.
In de staat Karnataka heeft bijna iedere landbouwer een zomervakantie van
drie maanden. Deze drie maanden worden door bijna alle dorpsbewoners
gebruikt om hun diverse goden te aanbidden door het offeren van dieren,
alcohol en tempelprostitutie. In de tempel worden elk jaar meisjes
uitgehuwelijkt aan de goden, in feite aan de priesters en rijke
landeigenaren en zelfs politici. Tijdens de eerste (huwelijks)nacht zullen
de tempelprostituees die nacht met alle priesters en dorpshoofden (dikwijls
landeigenaars) delen. In India zijn er velen beroemde tempels, zoals de
tempel van Orissa Poori Jagannath en Navarathi, waar de priesters hun wil
aan de mensen opleggen door specifieke (occulte) dansen ten behoeve van hun
idolen. Een van die dansen heet de Devadasi dans, met als eindresultaat dat
de gevangen meisjes worden verkracht door de priesters en dorpsoudsten.
Maar in ieder dorp worden deze feesten op verschillende manieren gehouden.
Soms gaan de priesters van huis tot huis om geld voor de feesten op te
halen. Ook politici, autoriteiten en eigenaren van bedrijfjes doen hieraan
mee. In feite voor illegale praktijken, maar daar trekken de mensen op het
platte land zich niets van aan. Volgens de wet mogen er geen dieroffers aan
de goden worden geofferd, maar niemand houdt zich aan de wet. Honderden
dieren zullen voor de idolen worden geofferd en veel alcohol wordt geplengd
(en gedronken). Na het eten van vlkees en het drinken van veel alcohol
ontstaan er dikwijls gevechten tussen elkaar bestrijdende dorpsgroepen,
waarbij doden vallen.
Temidden van dit alles worden ook christenen die de Heere Jezus willen
gehoorzamen lastig gevallen met bedelarij. Men eist op krachtige wijze geld
voor de festiviteiten, wat Christenen dikwijls weigeren. Wanneer ze al iets
geven om van de bedreigingen af te komen eist men meer. Men gaat soms over
tot het dwingen van christenen aan afgoden te offeren onder bedreiging dat
ze anders zullen worden vervolgd en uit het dorp gejaagd. Ook worden
landeigenaren en werkgevers gedwongen tot ontslag over te gaan wanneer hun
christen personeel weigert de goden te offeren. Zij kondigen dat dan in het
dorp aan om welke maatregelen het gaat.
Vooral de laatste maand zijn deze vervolgingen verhevigd. Vandaag (zondag 21
Maart) ondervonden enkele christenen in de dorpen Boothale Penjalli en
Panchayat grote moeilijkheden. Meer dan tien nieuwe christen families met
een Dalit achtergrond werden door dorpsbewoners bedreigd dat ze zouden
boeten wanneer ze niet aan de afgodische praktijken wilden meebetalen. Zij
werden voor de dorpsrechters gedaagd, hoewel die officieel geen recht hebben
om recht te spreken. Volgens de Indische wet kunnen leiders van met name het
dorp Panchayat wel mensen beoordelen maar geen boete opleggen. Maar niemand
geeft om de officiële Indiase wet.
We worden opgeroepen om voor deze christen families te bidden dat de Heere
Jezus hen zal beschermen. Sommige families zullen hun dorp uitgejaagd worden
of moeten vluchten. Maar diegenen die dieren of bezittingen hebben is dat
moeilijk, dus zullen die vervolging moeten verduren. Gelieve te bidden voor
deze ernstige kwestie.
Gisteravond ontstonden er grote moeilijkheden in het dorp Muniyappa nabij
het dorp van onze evangelist Moses, een actieve prediker uit de plaatselijke
vergadering in het dorp Oddarakoppalu. Daar zijn door zijn evangelisatie
arbeid meer dan 150 dorpelingen christen geworden. De christenen zijn nu in
dat dorp in de meerderheid. Maar extremisten in omliggende dorpen hitsen nu
andere dorpsbewoners op om de christenen in genoemd dorp te vervolgen. Dat
zijn nu de mensen die geld vragen voor eten en alcohol tijdens de
afgodsfestiviteiten. Hoewel er geld wordt afgedwongen, eist men steeds meer,
onder bedreiging van uit het dorp verjaagd te worden. Het is samenwerken of
vertrekken!
Ook dit is tegen de wet en hoewel dit de extremisten werd voorgehouden,
trokken deze zich hier niets van aan, ook niet toen de christenen dreigen
aangifte bij de politie te zullen doen. Het antwoord was dat zij zelf
bevoegd waren een oordeel uit te voeren en de politie hiervoor niet nodig
hadden. Het dreigement is nu dat men verboden zal worden water uit de
dorpspomp te nemen en men hun baan zou afnemen of, wanneer iemand een
landeigenaar is en arbeiders nodig heeft, men deze arbeiders zal verhinderen
op zijn land te gaan werken. Dit zijn geen bedreigingen vanuit een hogere
kaste, maar van dezelfde lagere kasten!
Gelieve te bidden voor wijsheid voor de gelovigen en vrede in het dorp,
vooral nu de lokale overheden antichristelijk gezind zijn. Wanneer de
christenen geen baan meer hebben is er ook geen brood op de plank, dus de
Heere Jezus zal hen moeten beschermen. Bid voor hen!
Raju & mede arbeiders.
De gemeente van Bethel in Hunsur, Karnataka, Zuid India.
Christelijke au pair uit Nederland gezocht voor gezin in Oostenrijk
11-03-2010
We zoeken iemand die goed met kinderen kan omgaan (3 jongens, 8, 6 en 1 jaar
oud), eventueel een rijbewijs heeft (zou voor ons heel handig zijn, auto
hebben we zelf) en zin heeft in een NL/D familie te leven voor langere of
ook kortere tijd, natuurlijk in het mooie Carinthie! Verdere details zijn op
aanvraag via email te krijgen. Groetjes, Marianne Gerber ().
De website vergaderingvangelovigen.info is een platform om contact te
bevorderen tussen 'vergaderingen' en andere christelijke geloofsgemeenschappen
die zich in elkaar kunnen herkennen - binnen en buiten Nederland.
In
november hadden we (John en Viola Lentink in Peru) een kinderfeest op het
terrein van het ziekenhuis waar enkele honderden kinderen op af waren
gekomen. We hebben een toneelstuk met een Bijbelse boodschap laten zien en
hebben een aantal liederen met de kinderen gezongen. Daarna waren er
verschillende spellen waarmee de kinderen zich konden uitleven.
We
(Kees Jan en Mirjam Bos, werkzaam in Cambodja) hebben heel wat werk achter
de rug. Het boek Lukas is nu bij de Sil-consulent en kan begin volgend jaar
(2012) gedrukt worden! Ook zijn we erg blij dat we uiteindelijk een
kerkcomité hebben om met hen samen de vertaalde boeken door te lezen om de
sleutelwoorden te bespreken. Dit comité is een belangrijke schakel in het
vertaalproces. We willen immers graag dat de vertaling door alle bestaande
kerkgroepen geaccepteerd en gebruikt zal worden.
Ze
kan heel enthousiast vertellen over haar werk onder Oostenrijkse jongeren,
maar nog beter kan ze naar hen luisteren. Toch laten we Jacqueline Stolk
zelf maar even aan het woord: 'Veel jongelui ervaren dat hun ouders niet
naar hen luisteren. Die ouders hebben twee banen om hun levensstandaard te
behouden, dus is er geen tijd voor de kinderen en snappen ze hen niet. Ze
verwennen ze en laten hen los, maar hebben wel torenhoge verwachtingen van
hen. Het percentage zelfmoord onder jongeren behoort tot de hoogste in
Europa. Het is vooral hoog als op school rapporten worden uitgereikt, omdat
ze bang zijn dat hun cijfers niet hoog genoeg zijn in de ogen van hun
ouders. Er is veel werkloosheid onder jongeren en ze hebben niet geleerd te
communiceren. Het gevolg is eenzaamheid, terwijl je ze moeilijk kunt
bereiken. Ze zijn graag alleen onder mensen, op een feestje met harde muziek
en veel drank'. Jacqueline zoekt ze graag op. 'Het evangelie heeft hen veel
te bieden, zoals zelfvertrouwen, zingeving en grenzen waar ze onbedoeld naar
op zoek zijn. Je moet een jongere niet in de kerk stoppen, want dan rent hij
hard weg. We hebben als kerk te lang gezegd: 'Kom maar naar ons toe, dan
helpen we je wel'. We moeten hulp aanbieden waar jongeren hulp zoeken, op
scholen, op feestjes of andere ontmoetingspunten. Het is mijn verlangen dat
ze God leren kennen. Hij houdt van ze, los van wie ze zijn.'
Na
anderhalf jaar hebben we (Wilfred en Regina Schenk) eindelijk onze erkenning
gekregen van het Ministerie van Onderwijs. Ze hebben de eerste vijf
schoolboeken tot drie keer toe helemaal doorgeworsteld. Na de verschillende
taaltechnische en lay-out veranderingen hebben we dan eindelijk de erkenning
gekregen dat we officieel worden aanbevolen door het Ministerie van
Onderwijs. Dit is een geweldige doorbraak. Met deze erkenning zijn we
bevoegd om op welke school dan ook in Paraguay les te geven en kunnen onze
boeken en trainingen worden gebruikt. Verschillende internationale
instanties oefenen druk uit op Paraguay om de seksuele voorlichting op
school te veranderen. Vanaf de kleuterschool willen ze de familie in drie
vormen aanleren: Man - vrouw, man - man en vrouw - vrouw. Abortus zou een
alternatief moeten zijn die iedere (tiener)vrouw vrijwillig kan maken
wanneer ze maar wil. Wij geloven dat Gods instelling van het huwelijk die
van man en vrouw is. Dit is maar één verschil, maar er zijn tientallen
verschillen tussen hetgeen wij onderwijzen en wat het ministerie wil
doorvoeren. Het is dus een wonder dat we juist vanuit het ministerie een
erkenning hebben gekregen terwijl onze beginselen haaks op hun filosofieën
staan.
Rasak
Avakthi beraamde een moordaanslag op Saddam Hussein. "De genade en
liefde van de Heere kunnen we nooit begrijpen. Die liefde van God kent geen
grenzen." Dat stelt Rasak Avakthi tijdens een recente preek. Hij sprak
over het thema 'goede genade'.
Elke twee weken komt er een truck met hulpgoederen. We (Peter en Annemarie
Maris) hebben dan twee
chauffeurs in het weekend te logeren. Ze komen vrijwillig hierheen en
geven hun vrije dagen aan dit doel. De inhoud van de trucks wordt via
kerken en christelijke organisaties verdeeld onder mensen die het nodig
hebben.
Eén van de dingen die we erg graag doen is een gezinnetje bezoeken en
helpen in de breedste zin van het woord. Zoals het gezin van Lirie.
Misschien goed om nog even kort te vertellen wie zij is. Ze kwam bij het
Mission House aankloppen net voordat we in Tirana gingen werken. Mira
(onze hulp) die toen alleen in huis was, stuurde haar naar de kerk. Daar
ontmoetten wij haar. Ze accepteerde al snel de Heer Jezus als haar
Verlosser en dat veranderde haar leven compleet. We konden haar helpen met
een huis (het vorige huis is afgebrand) en we gaven haar onlangs een
popcornmachine. Ze verkoopt nu popcorn bij de school in de buurt. Ook
bidden we met haar, praten over van alles zoals opvoeding, het geloof,
enz. Haar ex-man valt haar kinderen lastig vertelde ze. Wilt u voor hen
bidden?
Seaman's Mission (SM) voelt zich geroepen om zeelieden een onderdak te
verschaffen als ze naar het vasteland kunnen. Dat onderdak kenmerkt zich
door de aanwezigheid van internet, zodat men kontakten kan leggen met het
thuisfront. Verder is er rust en de mogelijkheid tot gesprek en kan
lectuur worden verstrekt. Ideaal is als er een situatie ontstaat waarin
het evangelie kan worden gezaaid, danwel een gelovige kan worden
bemoedigd. Het gaat in principe om cruiseschepen, omdat de bemanning in de regel
omvangrijk is. Bovendien gaan de passagiers aan wal voor een excursie of
sightseeing en dat geeft de bemanning voldoende tijd. SM opereert in
meerdere landen en onder de zeelieden is het een min of meer bekend
begrip.
'Dingbatigo
njima'; een goede verantwoordelijke voor het huishouden. Zo wordt een vrouw
genoemd waarvan het gezin goed reilt en zeilt. Iemand legde me onlangs uit,
dat een man nooit zo wordt genoemd, want of het goed of slecht gaat met de
familie hangt van de vrouw af! Zo belangrijk is blijkbaar haar invloed. Een
goede zoon en een slechte zoon zijn allebei het gevolg van de invloed van de
moeder! De vader wordt daarbij volkomen buiten beschouwing gelaten, hoewel
de kinderen volgens de wet alleen van hem zijn. Ik vind dat zo opvallend
voor een maatschappij waar vrouwen zo weinig waarde lijken te hebben.
